ریشه شناسی ایلات چهارلنگ و طوایف ماه وند(مئیوند)برگرفته ازکتاب ازدیلمان تااشترانکوه کیومرث فولادی

اولین کسی که در خصوص لر بزرگ بعد از سرنگونی اتابکان مطلب نوشته امیر شرف خان بدلیسی بود (که خود از آل حسنویه شاخه موصل بوده) که در کتابش شرفنامه چنین نگاشته است:" شاه‌تهماسب صفوی ریاست لر بزرگ را (که بعدها به دلیل منتسب بودن به عزالدوله بختیاربویه دیلمی بختیاری نام گرفت) را به تاجمیرآسترکی داد و چون در سال 974 از فرستادن مالیات سرپیچی نمود به‌حکم شاه‌تهماسب معزول و به قتل رسید"[1]. سردار اسد در کتاب تاریخ بختیاری چنین می‌نویسد:" ریاست کل بختیاری‌ها از زمان صفویه تا زمان کریم‌خان زند بر عهده فرزندان میر جهانگیر بوده که کمال قدرت و قوت را داشته‌اند[2]. شکل‌گیری تشکیلات ایلیاتی چهار لنگ و هفت لنگ از زمان شاه‌عباس به این‌طرف که ریاست آنها با میر جهانگیرخان بن امیرشاه قاسم(برخی منابع او را ازنوادگان شیخ زاهد گیلانی میدانند) بود صورت گرفت و در زمان حکومت قاجار محمدتقی خان کیانرثی چهار لنگ و حسینقلی خان دورکی هفت لنگ اتحادیه‌های ایلیاتی منسجمی را به وجود آوردند که باعث قدرتمند شدن بختیاری‌ها شد. در مناطق چهار لنگ نشین نیز به محوریت اشترانکوه، قالیکوه و سالنکوه تحت عناوین ذلقی، مئیوند، ممصالح، کیانرثی و موگویی اتحادیه‌هایی شکل گرفت و هرکدام از این قائدهای بزرگ از نسل