برگرفته ازکتاب ازدیلمان تااشترانکوه

در ترجمه کتاب منم تیمور جهانگشا به مطلبی درباره نبرد تیمور با اتابک افراسیاب برمی‌خوریم که در صحت‌وسقم آن جای تردید هست و نیاز به تحقیق و تتبع در متون تاریخی دارد. بر اساس برخی از متون تاریخی معتبر ایران، دو نفر بنام اتابک افراسیاب بن یوسف شاه بوده است یکی افراسیاب بن یوسف شاه که در سال 695 ق یعنی 95 سال قبل از حمله تیمور به ایران و مقارن با پادشاهی غازان خان در مقام اتابکی حکومت می‌کرده و به دلیل طغیان برعلیه مغولان به دست غازان خان کشته می‌شود. و تاریخ گزیده و مجمع الانساب که همزمان با آن دوران بوده‌اند نیز دقیق آن را گزارش داده‌اند. افراسیاب دوم هم که برادر یوسف شاه بوده نه فرزند آن و هردو فرزندان اتابک نصرت الدین احمد از مشهورترین اتابکان لر بزرگ بودند که این افراسیاب نیز در سال 751 ق یعنی 50 سال قبل از یورش تیمور به ایران فوت نموده است و مورخ ابن‌بطوطه خود در مراسم فوت وی حضورداشته است. افراسیاب سوم بن اتابک پشنگ هم‌دوره تیمور بوده که از وی نیز هیچ‌گونه جنگی با تیمور در منابع تاریخی ذکر نشده و حتی وی هم‌پیمان با تیمور بوده و همراه وی به سمرقند رفته و در بازگشت به لرستان به دستور تیمور شریک برادر در حکومت می‌شود و پس از برکناری از مقام اتابکی به‌وسیله برادرزاده‌اش ابوسعید طبق سندی به سال 801 ق اقدام به خریداری مناطقی از کیار چهارمحال نموده و تا سال 827 ق نیز زنده بوده است. حمله تیمور در سال 795 ق در محدوده سرزمین لر بزرگ صرفاً با خاندان آل مظفر بوده که منجر به انقراض حکومتشان و قتل‌عام خانواده آنان می‌شود. و حتی آدرس‌های جغرافیایی که جناب ذبیح‌الله منصوری مترجم کتاب داده مثلاً عبور از رودخانه سیمره و روستای حسین‌آباد، این آدرس‌ها در محدوده اتابکان لر بزرگ نبوده است. ضمن اینکه حمله به شیراز در سال 795 ق طی یورش 5 ساله تیمور مقارن با حکومت اتابک شمس‌الدین پشنگ بوده که وی برای جلوگیری از غارت و کشتار اطاعت تیمور را پذیرفته و هیچ‌گونه جنگی با تیمور نداشته است. نظام‌الدین شامی که در تمام جنگ‌ها همراه با تیمور بوده و شرح فتوحات وی را می‌نوشته در کتاب ظفرنامه شامی هیچ‌گونه اشاره‌ای به جنگ تیمور با لرها نداشته است.